ആഴ്വാഞ്ചേരി തമ്പ്രാക്കളുടെ ഇല്ലത്തെ കന്നുകാലികളെ മേയ്ക്കുന്ന ആളായിരുന്നു ശങ്കരന്‍. മനയ്ക്കലുള്ള അസംഖ്യം കന്നുകാലികളെ തീറ്റുന്നതും കുളിപ്പിക്കുന്നതും പരിപാലിക്കുന്നതും ഒക്കെ ശങ്കരനാണു ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നത്. പ്രായേണ മൂഢബുദ്ധിയായിരുന്ന ശങ്കരന്‍ ഒരുദിവസം ഒരു കന്നുകാലി എന്തോ കുറുമ്പ് കാട്ടിയതിന് ഒരു വടിയെടുത്ത് അതിനെ ഒന്നു തല്ലുകയുണ്ടായി. അടി മര്‍മ്മ സ്ഥാനത്തുകൊണ്ടിട്ടോ മറ്റൊ ആ കന്നുകാലി അപ്പോള്‍ തന്നെ മറിഞ്ഞുവീണു അല്‍പ്പനേരത്തെ പിടച്ചിലോടെ മരണമടയുകയുണ്ടായി.
ആ അടി കൊണ്ട സ്ഥലം നോക്കിവച്ചിരുന്ന ശങ്കരന്‍ പിന്നീട് ഏതെങ്കിലും കന്നുകാലികള്‍ അനുസരണക്കേടുകാട്ടിയാല്‍ ഉടനേ വടിയെടുത്ത് മുമ്പ് നോക്കി വച്ചിരുന്ന മര്‍മ്മ സ്ഥാനം നോക്കി ഒരു വീക്കു വച്ചുകൊടുക്കുക പതിവായി. എന്തിനേറെപറയുന്നു അല്‍പ്പകാലം കൊണ്ട് കന്നുകാലികളുടെ എണ്ണത്തില്‍ വലിയ കുറവുണ്ടായിത്തീര്‍ന്നു. പലപ്പോഴും ദേശാന്തരവാസത്തിലും മറ്റുമൊക്കെയായിരുന്ന തമ്പ്രാക്കള്‍ ഈ സ്ഥിതിയൊന്നുമറിഞ്ഞിരുന്നുമില്ല.
ഒരു ദിവസം സ്വഭവനത്തില്‍ മടങ്ങിയെത്തിയ തമ്പ്രാക്കള്‍ തന്റെ കന്നുകാലികളെങ്ങിനെ യിരിക്കുന്നു എന്നറിയാനായി തൊഴുത്തിലേയ്ക്ക് ചെന്നു. എല്ലുകളെഴുന്നുനില്‍ക്കുന്ന നാമമാത്രമായ കാലിക്കൂട്ടത്തെക്കണ്ട് അന്ധാളിച്ചുപോയ തമ്പ്രാക്കള്‍ ഉടന്‍ തന്നെ ശങ്കരനെ വരുത്തി വിവരമാരാഞ്ഞു. പറഞ്ഞാല്‍ കേള്‍ക്കാത്ത അവറ്റയെ താന്‍ നല്ല വീക്കു വച്ചു കൊടുത്തുവെന്നും അപ്പോള്‍ തന്നെ മറിഞ്ഞുവീണ് ചത്തുപോയിയെന്നുമുള്ള ശങ്കരന്റെ പറച്ചില്‍ കേട്ട് തമ്പ്രാക്കള്‍ തലയില്‍ കൈവച്ചിരുന്നു പോയി.
ഗോവധമെന്ന മഹാപാതകം ചെയ്തു നില്‍ക്കുന്ന ശങ്കരനെ പ്രാകിക്കൊണ്ട് അവന്‍ ചെയ്ത കൊടും പാപത്തിന്റെ ഫലം താനും തന്റെ കുടുംബവും കൂടി അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുമല്ലോ എന്നു വിലപിച്ചുകൊണ്ട് തമ്പ്രാക്കള്‍ വിലപിക്കവേ ശങ്കരനും ആകെ സങ്കടത്തിലായി.
പാപപുണ്യങ്ങളെപ്പറ്റിയൊന്നും ഗ്രാഹ്യമില്ലാതിരുന്ന അവന്‍ തമ്പ്രാക്കളൊട് അതേകുറിച്ചൊക്കെ പിന്നീട് ചോദിച്ചറിയുകയും താന്‍ ചെയ്ത മഹാപാപം തീരുവാനെന്താണു ചെയ്യേണ്ടതെന്ന്‍ അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിക്കുകയുമുണ്ടായി.
കാശിയില്‍ പോയി ഗംഗാസ്നാനം നടത്തുകയും വിശ്വനാഥദര്‍ശനം നടത്തുകയും ചെയ്താല്‍ തീരാത്ത ഒരു പാപവും ലോകത്തിലില്ല അവനു മോക്ഷം ലഭിക്കും എന്ന് തമ്പ്രാക്കള്‍ പറഞ്ഞതുകേട്ട് തന്റെ പാപം തീര്‍ത്തിട്ടേ ഇനിയെന്തുമുള്ളു എന്നുറപ്പിച്ചു അന്നുതന്നെ ശങ്കരന്‍ കാശിയിലേയ്ക്ക് യാത്രതിരിച്ചു.
ഒരിക്കല്‍ സംസാരമധ്യേ ശ്രീപാര്‍വ്വതി പരമശിവനോട് ഇങ്ങനെ ചോദിക്കുകയുണ്ടായി.
" അല്ലയോ ഭഗവാനേ ഗംഗാസ്നാനം ചെയ്യുന്നവരെല്ലാം തന്നെ പാപമോചിതരായി മോക്ഷം പ്രാപിക്കാറുണ്ടോ? "
ദേവിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് മന്ദസ്മിതം പൊഴിച്ചുകൊണ്ട് ഭഗവാന്‍ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
" ഇല്ല ദേവീ. ഒരിക്കലുമില്ല.ഭക്തിയും വിശ്വാസവുമാണു പ്രധാനം. അതില്ലാത്തവര്‍ക്ക് ഗംഗാസ്നാനം കൊണ്ട് യാതൊരു ഗുണവും ലഭിക്കില്ല. ഇത് വേണമെങ്കില്‍ നാളെ നാം ഭവതിക്ക് ബോധ്യപ്പെടുത്തിത്തരാം"
ഇപ്രകാരമുള്ള സംഭാഷണം നടന്നതിന്റെ തൊട്ടടുത്ത ദിവസമാണു ശങ്കരന്‍ കാശിയിലെത്തിചേര്‍ന്നത്. തന്റെ പാപം മാറണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ അസംഖ്യം ആള്‍ക്കാരോടൊപ്പം ശങ്കരനും ഗംഗയില്‍ കുളിക്കാനായിറങ്ങി. ഈ സമയം ശ്രീപാര്‍വ്വതിയും പരമശിവനും രണ്ടു വൃദ്ധബ്രാഹ്മണരുടേ വേഷം ധരിച്ച് അവിടെയെത്തിചേരുകയും ജനക്കൂട്ടത്തോടൊപ്പം നദിയില്‍ സ്നാനത്തിനായി ഇറങ്ങുകയും ചെയ്തു. പെട്ടന്ന്‍ വൃദ്ധബ്രാഹ്മണന്‍ ചുഴിയില്‍ പെട്ടെന്നവണ്ണം മുങ്ങിത്താഴാന്‍ തുടങ്ങി. മരണവെപ്രാളത്തോടുകൂടി വെള്ളത്തില്‍ മുങ്ങുകയും പൊങ്ങുകയും ചെയ്യുന്ന ഭര്‍ത്താവിനെക്കണ്ട് ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീ ....
" എന്റെ ഭര്‍ത്താവിനു നീന്താനറിയത്തില്ല. അദ്ദേഹം വെള്ളം കുടിച്ചു മരിക്കുവാന്‍ പോകുന്നു. ദയവു ചെയ്ത് ആരെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തെ രക്ഷിക്കണേ "
എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഉറക്കെ നിലവിളിക്കാനാരംഭിച്ചു. നിലവിളികേട്ട്, ആള്‍ക്കാര്‍ അടുത്തുകൂടിയപ്പോള്‍ ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീ വീണ്ടും ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു*.
"നിങ്ങളില്‍ പാപം തീരാത്തവരാരും എന്റെ ഭര്‍ത്താവിനെ തൊടരുതേ. പാപമുള്ളവര്‍ തൊട്ടാല്‍ അദ്ദേഹം അപ്പോള്‍ തന്നെ മരിച്ചുപോകും "
ഈ വാക്കുകള്‍ കേട്ടതോടെ വൃദ്ധബ്രാഹ്മണനെ രക്ഷിക്കുവാനായി അടുത്തവര്‍ തങ്ങളുടെ പാപം തീര്‍ന്നുകാണുമോ, ഇല്ലെങ്കില്‍ തങ്ങള്‍ മൂലം ഒരു ബ്രാഹ്മണന്‍ മരണമടയേണ്ടിവരുമല്ലോ എന്നോര്‍ത്ത് അവിടെ തന്നെ ശങ്കിച്ചു നില്‍പ്പായി . എന്നാല്‍ ഗംഗാസ്നാനം ചെയ്താല്‍ തന്റെ സകല പാപങ്ങളും ഇല്ലാണ്ടാകുമെന്ന്‍ തമ്പ്രാക്കള്‍ പറഞ്ഞിരുന്നത് മനസ്സിലോര്‍ത്ത നമ്മുടെ ശങ്കരന്‍ തന്റെ പാപമെല്ലാം തീര്‍ന്നുവല്ലോ എന്നുറപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ആള്‍ക്കൂട്ടത്തില്‍ നിന്നും മുന്നോട്ട് വന്ന്‍ വൃദ്ധബ്രാഹ്മണനെ കൈപിടിച്ചു വെള്ളത്തില്‍ നിന്നും കരകയറ്റി .
ബ്രാഹ്മണവേഷധാരികളായിരുന്ന പരമേശനും പാര്‍വ്വതിയും കരക്കുകയറി ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിനിടയിലൂടെ നടന്നുമറഞ്ഞതോടെ ശങ്കരന്‍ ഭഗവാനെ തൊഴുന്നതിനായി പോകുകയും ചെയ്തു.
" ഇന്നു ഗംഗയില്‍ സ്നാനം നടത്തിയവരില്‍ എന്നെ കൈപിടിച്ചുകയറ്റിയ ആ ഒരുവനു മാത്രമാണു പാപമോചനമുണ്ടായത്. കറകളഞ്ഞ വിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്ന അവനു മാത്രമേ മോക്ഷം ലഭിക്കുകയുള്ളൂ "
പതിവു സല്ലാപങ്ങളുമായിരിക്കവേ ഭഗവാന്‍ ദേവിയോട് പറഞ്ഞു. ദേവിയത് തലകുലുക്കി സമ്മതിക്കുകയും ചെയ്തു...
( കൊട്ടാരത്തില്‍ ശങ്കുണ്ണിയുടെ ഐതീഹ്യമാലയില്‍ നിന്നും കടം കൊണ്ടത് )
ജീവിതകാലം മുഴുവന്‍ പലവിധ ചെയ്തികളും തരവഴികളും കാട്ടി മദിച്ചുപുളച്ചു നടന്നശേഷം മനഃശാന്തിക്കും പാപമോചനത്തിനുമെന്നൊക്കെപ്പറഞ്ഞ് പുണ്യതീര്‍ത്ഥങ്ങളും പുണ്യസ്ഥലങ്ങളും കയറിയിറങ്ങുന്നവര്‍ തിരിച്ചറിയേണ്ടുന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യമെന്തെന്നുവച്ചാല്‍ ഒരു പുണ്യസ്ഥലങ്ങളുടെ സന്ദര്‍ശനം മൂലവും നിങ്ങള്‍ ചെയ്തുകൂട്ടിയ ദുഷ്പ്രവൃത്തികള്‍ ഇല്ലാതാകുകയില്ല,
ഏതു പുണ്യനദിയില്‍ മുങ്ങി നിവര്‍ന്നാലും ആ പാപങ്ങള്‍ക്ക് പരിഹാരകര്‍മ്മവുമാകുകയില്ല. ഭക്തിയും വിശ്വാസവും നമ്മെ രക്ഷിക്കുമെന്നും പറഞ്ഞ് എന്തും ആവോളം ചെയ്തുകൂട്ടുവാന്‍ ആര്‍ക്കും അവകാശമില്ല തന്നെ*. ഓരോരുത്തരും ചെയ്തുപോയ എല്ലാ പ്രവര്‍ത്തികളുടേയും ഫലങ്ങള്‍ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ അനുഭവിക്കുക തന്നെ വേണം. അതു നന്മയായാലും തിന്മയായാലും. കഴിവതും മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് വേദനയുണ്ടാക്കുന്ന പ്രവര്‍ത്തികള്‍ ചെയ്യാതിരിക്കുക.
മനസ്സില്‍ നന്മയുടെ വിളക്ക് കെടാതെ സൂക്ഷിക്കുക. സഹജീവികളുടെ വേദന നമ്മുടേതുകൂടിയാണെന്ന്‍ തിരിച്ചറിയുക.
" അവനവനാത്മസുഖത്തിനാചരിക്കുന്നവ
യപരന്നു സുഖത്തിനായ് വരേണം ".
Monday, May 8, 2017
സന്ധ്യാവന്ദനത്തിന്റെ പ്രസക്തി
ബ്രാഹ്മണ്യത്തിന്റെ തായ് വേര് അഥവാ കുലധർമ്മം എന്നത് നിഷ്കാമമായി രണ്ടു നേരവും ചെയ്യേണ്ടുന്ന സന്ധ്യാവന്ദനമാണ്.
ബുദ്ധി എന്നത് ജ്ഞാനമാണ്. ആ ബുദ്ധിയെ നേർവഴിക്ക് നയിക്കുകയെന്നാൽ ,ധർമ്മവും അധർമ്മവും വിവേചിക്കാനുള്ള കഴിവാണ്. വിദ്യയും അവിദ്യയും വ്യക്തമാക്കാനുള്ള കഴിവാണ് ഗായത്രീ മന്ത്രജപം കൊണ്ട് ലഭിക്കുന്നത്. ബുദ്ധിയെ നേർവഴിക്ക് നയിക്കേണമേ എന്ന പ്രാർത്ഥനയാണ് ഗായത്രീ ജപം. അത് ഏകാഗ്രതയോടെ ജപിക്കണം.
നമുക്ക് അതിന് അർഹത തന്ന ദേവന്മാരോടും ഋഷിമാരോടും പിതൃക്കളോടുമുള്ള നമ്മുടെ കടം വീട്ടാനാണ് ഇവർക്കെല്ലാം തർപ്പണം ചെയ്യുന്നത്.ഇവരെയെല്ലാം രണ്ട് നേരവും സ്മരിച്ചാൽ നമ്മുടെ ജീവിത പ്രതിസന്ധികളെ തരണം ചെയ്യാനുള്ള ആത്മബലം കൈവരും.
ജന്മം കൊണ്ട് മാത്രം ഒരാൾ ബ്രാഹ്മണനാകുന്നില്ല. അത് ത്രികാല സന്ധ്യാവന്ദനത്തിലൂടെയുള്ള ഗായത്രി ഉപാസന കൊണ്ടാണ് നേടേണ്ടത്. സന്ധ്യാവന്ദനത്തിലൂടെ ആദിത്യോപാസന നടക്കുന്നതിനാൽ സർവ്വദേവോപാസനയും സുസാദ്ധ്യമാകുന്നു.
ഗായത്രി -- 'ഗായന്തം ത്രായതേ ഇതി - ഗായത്രി ' - ആരാണോ ഈ മന്ത്രം ജപിക്കുന്നത്, അവനെ രക്ഷിക്കുന്നവളാണ് ഗായത്രി. ഗായത്രീ ദേവി ഉപാസകനെ പൂർണ്ണമായും സംരക്ഷിക്കുന്നു. ഈ മന്ത്രത്തിന്റെ ഉപജ്ഞാതാവായ ഋഷി വിശ്വാമിത്രനാണ്. പ്രണവത്തിന്റെ ബ്രഹ്മാവും.
കൗമാരപ്രായത്തിൽ ഉപനീതനായി ആചാര്യ സമീപത്തിരുന്ന് അഭ്യസിക്കുന്ന ബ്രഹ്മവിദ്യയുടെ ജീവിതാന്ത്യം വരെയുള്ള അനുഷ്ഠാന നിഷ്ഠയാണ് സന്ധ്യാവന്ദനത്തിലൂടെ ഉറപ്പ് വരുത്തുന്നത്. അദ്ധ്യയനം, അദ്ധ്യാപനം, യജനം, യാജനം, ദാനം, പ്രതിഗ്രഹം എന്നീ 6 കാര്യങ്ങളാണ് ബ്രാഹ്മണർക്ക് വിധിച്ചിട്ടുള്ള ഷഡ്കർമ്മങ്ങൾ. ക്ഷത്രിയർക്ക് മൂന്നും. എന്നാൽ സന്ധ്യോ പാസനകൾ ബ്രാഹ്മണർക്കും ക്ഷത്രിയർക്കും ഒരുപോലെ നിർബന്ധമായി അനുഷ്ഠിക്കേണ്ടതാണ്.ഈ രണ്ട് കൂട്ടരും ഇത് ഉപേക്ഷിച്ചതുകൊണ്ടാണ് നാടിന്റെ ധർമ്മം ക്ഷയിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.
രണ്ടു നേരവും സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്ത് 10 ഗായത്രിയെങ്കിലും ചെയ്യാതെ ശ്രാദ്ധമൂട്ടുന്നതും, ദാനം വാങ്ങുന്നതും, പൂജ ചെയ്യുന്നതും നമുക്കും അടുത്ത തലമുറക്കും ദുരിതമാണ് വരുത്തുന്നത്.
ഗായത്രീ മന്ത്രത്തിൽ 10 വാക്കുകളാണ്. 24 അക്ഷരങ്ങളാണ്. 108 ഗായത്രിയാണ് രണ്ട് നേരവും ചൊല്ലേണ്ടത്.ചുരുങ്ങിയത് 24 അല്ലെങ്കിൽ 10 എങ്കിലും വേണം. കുളത്തിൽ കുളിച്ചില്ലെങ്കിലും ,കുളിമുറിയിൽ കുളിച്ചായാലും ഗായത്രി ഉപാസന മുടക്കരുത്. തല നനച്ച് കുളിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ തർപ്പണം വേണ്ട, മറ്റുള്ളതൊന്നും മുടക്കരുത്. തീരെ അവശനായി കിടക്കുകയാണെങ്കിലും മനസ്സുകൊണ്ടെങ്കിലും സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യണം. വെള്ളം കിട്ടാത്ത സന്ദർഭമാണെങ്കിൽ പകരം മണലെടുത്തെങ്കിലും സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യണം എന്നാണ് അഭിജ്ഞ മതം. മരിച്ച പുലയാണെങ്കിൽ പോലും ഗായത്രി ജപിക്കാം. മറ്റ് മന്ത്രങ്ങളെല്ലാം മനസ്സ് കൊണ്ട് ജപിച്ചാൽ മതി.
അച്ഛനോ അമ്മയോ മരിച്ച് കിടക്കുകയാണെങ്കിൽ പോലും സന്ധ്യാവന്ദനത്തിനുള്ള സമയമാണെങ്കിൽ അത് കഴിഞ്ഞേ സംസ്കാരം കൂടി പാടുള്ളൂ . ഇതിന് മാത്രം അനദ്ധ്യായമില്ല. അത്രയും മഹത്വരമാണ് ഗായത്രീ ഉപാസന.
ശിവായ നമഃ
ബുദ്ധി എന്നത് ജ്ഞാനമാണ്. ആ ബുദ്ധിയെ നേർവഴിക്ക് നയിക്കുകയെന്നാൽ ,ധർമ്മവും അധർമ്മവും വിവേചിക്കാനുള്ള കഴിവാണ്. വിദ്യയും അവിദ്യയും വ്യക്തമാക്കാനുള്ള കഴിവാണ് ഗായത്രീ മന്ത്രജപം കൊണ്ട് ലഭിക്കുന്നത്. ബുദ്ധിയെ നേർവഴിക്ക് നയിക്കേണമേ എന്ന പ്രാർത്ഥനയാണ് ഗായത്രീ ജപം. അത് ഏകാഗ്രതയോടെ ജപിക്കണം.
നമുക്ക് അതിന് അർഹത തന്ന ദേവന്മാരോടും ഋഷിമാരോടും പിതൃക്കളോടുമുള്ള നമ്മുടെ കടം വീട്ടാനാണ് ഇവർക്കെല്ലാം തർപ്പണം ചെയ്യുന്നത്.ഇവരെയെല്ലാം രണ്ട് നേരവും സ്മരിച്ചാൽ നമ്മുടെ ജീവിത പ്രതിസന്ധികളെ തരണം ചെയ്യാനുള്ള ആത്മബലം കൈവരും.
ജന്മം കൊണ്ട് മാത്രം ഒരാൾ ബ്രാഹ്മണനാകുന്നില്ല. അത് ത്രികാല സന്ധ്യാവന്ദനത്തിലൂടെയുള്ള ഗായത്രി ഉപാസന കൊണ്ടാണ് നേടേണ്ടത്. സന്ധ്യാവന്ദനത്തിലൂടെ ആദിത്യോപാസന നടക്കുന്നതിനാൽ സർവ്വദേവോപാസനയും സുസാദ്ധ്യമാകുന്നു.
ഗായത്രി -- 'ഗായന്തം ത്രായതേ ഇതി - ഗായത്രി ' - ആരാണോ ഈ മന്ത്രം ജപിക്കുന്നത്, അവനെ രക്ഷിക്കുന്നവളാണ് ഗായത്രി. ഗായത്രീ ദേവി ഉപാസകനെ പൂർണ്ണമായും സംരക്ഷിക്കുന്നു. ഈ മന്ത്രത്തിന്റെ ഉപജ്ഞാതാവായ ഋഷി വിശ്വാമിത്രനാണ്. പ്രണവത്തിന്റെ ബ്രഹ്മാവും.
കൗമാരപ്രായത്തിൽ ഉപനീതനായി ആചാര്യ സമീപത്തിരുന്ന് അഭ്യസിക്കുന്ന ബ്രഹ്മവിദ്യയുടെ ജീവിതാന്ത്യം വരെയുള്ള അനുഷ്ഠാന നിഷ്ഠയാണ് സന്ധ്യാവന്ദനത്തിലൂടെ ഉറപ്പ് വരുത്തുന്നത്. അദ്ധ്യയനം, അദ്ധ്യാപനം, യജനം, യാജനം, ദാനം, പ്രതിഗ്രഹം എന്നീ 6 കാര്യങ്ങളാണ് ബ്രാഹ്മണർക്ക് വിധിച്ചിട്ടുള്ള ഷഡ്കർമ്മങ്ങൾ. ക്ഷത്രിയർക്ക് മൂന്നും. എന്നാൽ സന്ധ്യോ പാസനകൾ ബ്രാഹ്മണർക്കും ക്ഷത്രിയർക്കും ഒരുപോലെ നിർബന്ധമായി അനുഷ്ഠിക്കേണ്ടതാണ്.ഈ രണ്ട് കൂട്ടരും ഇത് ഉപേക്ഷിച്ചതുകൊണ്ടാണ് നാടിന്റെ ധർമ്മം ക്ഷയിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.
രണ്ടു നേരവും സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്ത് 10 ഗായത്രിയെങ്കിലും ചെയ്യാതെ ശ്രാദ്ധമൂട്ടുന്നതും, ദാനം വാങ്ങുന്നതും, പൂജ ചെയ്യുന്നതും നമുക്കും അടുത്ത തലമുറക്കും ദുരിതമാണ് വരുത്തുന്നത്.
ഗായത്രീ മന്ത്രത്തിൽ 10 വാക്കുകളാണ്. 24 അക്ഷരങ്ങളാണ്. 108 ഗായത്രിയാണ് രണ്ട് നേരവും ചൊല്ലേണ്ടത്.ചുരുങ്ങിയത് 24 അല്ലെങ്കിൽ 10 എങ്കിലും വേണം. കുളത്തിൽ കുളിച്ചില്ലെങ്കിലും ,കുളിമുറിയിൽ കുളിച്ചായാലും ഗായത്രി ഉപാസന മുടക്കരുത്. തല നനച്ച് കുളിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ തർപ്പണം വേണ്ട, മറ്റുള്ളതൊന്നും മുടക്കരുത്. തീരെ അവശനായി കിടക്കുകയാണെങ്കിലും മനസ്സുകൊണ്ടെങ്കിലും സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യണം. വെള്ളം കിട്ടാത്ത സന്ദർഭമാണെങ്കിൽ പകരം മണലെടുത്തെങ്കിലും സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യണം എന്നാണ് അഭിജ്ഞ മതം. മരിച്ച പുലയാണെങ്കിൽ പോലും ഗായത്രി ജപിക്കാം. മറ്റ് മന്ത്രങ്ങളെല്ലാം മനസ്സ് കൊണ്ട് ജപിച്ചാൽ മതി.
അച്ഛനോ അമ്മയോ മരിച്ച് കിടക്കുകയാണെങ്കിൽ പോലും സന്ധ്യാവന്ദനത്തിനുള്ള സമയമാണെങ്കിൽ അത് കഴിഞ്ഞേ സംസ്കാരം കൂടി പാടുള്ളൂ . ഇതിന് മാത്രം അനദ്ധ്യായമില്ല. അത്രയും മഹത്വരമാണ് ഗായത്രീ ഉപാസന.
ശിവായ നമഃ
കാവ് തീണ്ടിയാൽ കുളം വറ്റും നിന്റെ കുലം മുടിയും
ഇപ്പോഴോ??
ഒരിറ്റു കുടി വെള്ളത്തിനു വേണ്ടി കിലോമീറ്ററുകൾ താണ്ടുന്നു.. മണിക്കൂറുകളോളം പൈപ്പിനു ചുവട്ടിൽ ക്യൂ നിൽക്കുന്നു.. അതും കിട്ടാത്തവർ ചെളിവെള്ളം ഊറ്റിക്കുടിക്കുന്നു. ഇനി കുലം പൂർണ്ണമായും മുടിയാൻ അധികം കാലമില്ല.
കാവുകളും ക്ഷേത്രങ്ങളും ക്ഷേത്രക്കുളങ്ങളും ജലാശയങ്ങളും ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസങ്ങളും സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതും പരിപാലിക്കപ്പെടേണ്ടതും പ്രകൃതി സംരക്ഷണത്തിന് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. പ്രകൃതിയോട് അത്രയധികം ഇണങ്ങി നിൽക്കുന്നതാണ് ഓരോ ആചാരങ്ങളും അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഉത്സവങ്ങളും.
അധികം വൈകിയിട്ടില്ല...വരാനിരിക്കുന്ന കൊടും വരൾച്ചയെ തരണം ചെയ്യണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ പൂർവികരോട്‌ മാപ്പു പറഞ്ഞു പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്തോളൂ.
(ചിത്രത്തിൽ വറ്റിവരണ്ട ക്ഷേത്രക്കുളം നിസ്സഹായതയോടെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന ഒരു ദൈവക്കോലം. സംസ്ഥാന ഫോട്ടോഗ്രാഫി മത്സരത്തിൽ സ്പെഷ്യൽജൂറി പുരസ്കാരം നേടിയ ചിത്രം
Why I adore my wife!
Here is the Indian version, I am not sure whether westerners would be able to fathom the depth of the essay.
I will tell you my personal anecdote as to why I adore my wife. It is just for survival.
Her multitasking always amazed me, especially when it came to chemistry. It was 8 in the morning. In the kitchen, my wife was checking the viscosity of the sambar, the solubility of chutney and the permeability of coffee, all at the same time. The huge number of multisized, multilabel bottles and cans on the shelf in front of her, looked like a 17th century alchemist lab with containers of different shapes and sizes labeled in Hebrew and Arabic. Hebrew and Arabic you can learn, but here it was a different challenge. The 'Horlicks' bottle contained chili powder, the 'Bournvita' tin salt, while the oats tin had turmeric. I won't be surprised if the rat poison cover had pickles in it. But even without the blink of an eye she confidently opens a container labeled Britannia biscuit, puts a little masala powder in one of the cookers, and put it off. No watches to time, no weighing scale to go by.
But then suddenly, there was this call from the department of physics. The milkman has come with the milk. Even without a lactometer she predicted that the milk did not meet the required specific gravity to be deemed fit for human consumption, adult, pediatric and our pet cat included. The simultaneous arrival of the old newspaperwalla needed supervision in weights and measures department, which she did with accuracy eligible to earn an ISO certification. Within the next 20 minutes she noted that the particulate matter in the tap water was alarmingly high (to me it seemed usual) and made sure that no one used it for drinking. By noon she discovered an unusual biologic phenomena of slowing of the movement of our goldfish in our jerry can sized aquarium and predicted that the prognosis and outcome was poor. With my postgraduate degree in medicine, I did not find the fish too abnormal but uttered an "yes yes", more to avoid an argument than anything else. By evening 6 the goldfish died. She followed the exact norms of environmental safety in disposal of the mortal remains with necessary prayers; identifying that the cause for the mortality was the new brand of fish food, without an autopsy. The arrival of the gardeners made her take critical decisions in the area of agriculture deciding on which manure would suit the mango tree better. And the financial wizard happily manages to run the home with a fiscal deficit starting by the end of third week of every month.
It is said that management skills go beyond what you are taught in the B schools., However top grade they are, you need some special senses. I agree. Even if my salary check lies deep in my hospital coat pocket she smells it out by the time I park the car. Phenomenal I say. Isn't it. Surprising that with all these qualifications, a working hour from 6 am till 11 Pm, and on call 24 hours a day, housewives are still considered unemployed and have no organized trade union. Administering the department of Home, with two terrorizing kids is another matter I don't want to discuss here.
Today is the era of re-designation, where the department heads have become directors, managers rechristened as chairman and owners as CEOs. Without call for a strike, we have decided to elevate and promote the good old, young at heart, housewife to a Homemaker.
She is happy with it!
I have very little knowledge of chemistry, nature science, food and beverage or commerce.
I remain faithful to my wife, and I cling to her just for survival.
Salute to all wives!
I will tell you my personal anecdote as to why I adore my wife. It is just for survival.
Her multitasking always amazed me, especially when it came to chemistry. It was 8 in the morning. In the kitchen, my wife was checking the viscosity of the sambar, the solubility of chutney and the permeability of coffee, all at the same time. The huge number of multisized, multilabel bottles and cans on the shelf in front of her, looked like a 17th century alchemist lab with containers of different shapes and sizes labeled in Hebrew and Arabic. Hebrew and Arabic you can learn, but here it was a different challenge. The 'Horlicks' bottle contained chili powder, the 'Bournvita' tin salt, while the oats tin had turmeric. I won't be surprised if the rat poison cover had pickles in it. But even without the blink of an eye she confidently opens a container labeled Britannia biscuit, puts a little masala powder in one of the cookers, and put it off. No watches to time, no weighing scale to go by.
But then suddenly, there was this call from the department of physics. The milkman has come with the milk. Even without a lactometer she predicted that the milk did not meet the required specific gravity to be deemed fit for human consumption, adult, pediatric and our pet cat included. The simultaneous arrival of the old newspaperwalla needed supervision in weights and measures department, which she did with accuracy eligible to earn an ISO certification. Within the next 20 minutes she noted that the particulate matter in the tap water was alarmingly high (to me it seemed usual) and made sure that no one used it for drinking. By noon she discovered an unusual biologic phenomena of slowing of the movement of our goldfish in our jerry can sized aquarium and predicted that the prognosis and outcome was poor. With my postgraduate degree in medicine, I did not find the fish too abnormal but uttered an "yes yes", more to avoid an argument than anything else. By evening 6 the goldfish died. She followed the exact norms of environmental safety in disposal of the mortal remains with necessary prayers; identifying that the cause for the mortality was the new brand of fish food, without an autopsy. The arrival of the gardeners made her take critical decisions in the area of agriculture deciding on which manure would suit the mango tree better. And the financial wizard happily manages to run the home with a fiscal deficit starting by the end of third week of every month.
It is said that management skills go beyond what you are taught in the B schools., However top grade they are, you need some special senses. I agree. Even if my salary check lies deep in my hospital coat pocket she smells it out by the time I park the car. Phenomenal I say. Isn't it. Surprising that with all these qualifications, a working hour from 6 am till 11 Pm, and on call 24 hours a day, housewives are still considered unemployed and have no organized trade union. Administering the department of Home, with two terrorizing kids is another matter I don't want to discuss here.
Today is the era of re-designation, where the department heads have become directors, managers rechristened as chairman and owners as CEOs. Without call for a strike, we have decided to elevate and promote the good old, young at heart, housewife to a Homemaker.
She is happy with it!
I have very little knowledge of chemistry, nature science, food and beverage or commerce.
I remain faithful to my wife, and I cling to her just for survival.
Salute to all wives!
British hospitality
Imran , a Pakistani citizen aged 72, is visiting London for the first time.
He decides to skip the afternoon tour and explore the city on his own.
He wanders around, seeing the sights, and occasionally stopping at a quaint pub to soak up the local culture, chat with the lads, and have a pint of Guinness.
After a while, he finds himself in a very high-class neighbourhood. Big, stately residences ... no pubs, no stores, no restaurants, and worst of all ... no public toilets.
He really, really has to go, after all those Guinness beers and all that trouble with his prostate.
Imran finds a narrow side street with high walls surrounding the adjacent buildings and decides to use the wall to solve his problem.
As he is unzipping, he is tapped on the shoulder by a London bobby who says, "I say, sir, you simply cannot do that here, you know."
"I'm very sorry, officer," replies Imran, "but I really, really HAVE TO GO, and I just can't find a public toilet."
"Ah, yes," said the bobby, "Just follow me."
He leads him to a back delivery alley, then along a wall to a gate, which he opens. "In there," points the bobby. "Whiz away, anywhere you want."
Imran enters and finds himself in the most beautiful garden he has ever seen. There are manicured lawns, statuary, fountains, sculptured hedges, and huge beds of gorgeous flowers, all in perfect bloom.
Since he has the bobby's blessing, he unburdens himself and is greatly relieved.
As he goes back through the gate, he says to the bobby, "That was really decent of you. Is that what you call 'British hospitality'?"
"No sir," replied the bobby, "that is what we call the Pakistan High Commission and does not come under English law!
He decides to skip the afternoon tour and explore the city on his own.
He wanders around, seeing the sights, and occasionally stopping at a quaint pub to soak up the local culture, chat with the lads, and have a pint of Guinness.
After a while, he finds himself in a very high-class neighbourhood. Big, stately residences ... no pubs, no stores, no restaurants, and worst of all ... no public toilets.
He really, really has to go, after all those Guinness beers and all that trouble with his prostate.
Imran finds a narrow side street with high walls surrounding the adjacent buildings and decides to use the wall to solve his problem.
As he is unzipping, he is tapped on the shoulder by a London bobby who says, "I say, sir, you simply cannot do that here, you know."
"I'm very sorry, officer," replies Imran, "but I really, really HAVE TO GO, and I just can't find a public toilet."
"Ah, yes," said the bobby, "Just follow me."
He leads him to a back delivery alley, then along a wall to a gate, which he opens. "In there," points the bobby. "Whiz away, anywhere you want."
Imran enters and finds himself in the most beautiful garden he has ever seen. There are manicured lawns, statuary, fountains, sculptured hedges, and huge beds of gorgeous flowers, all in perfect bloom.
Since he has the bobby's blessing, he unburdens himself and is greatly relieved.
As he goes back through the gate, he says to the bobby, "That was really decent of you. Is that what you call 'British hospitality'?"
"No sir," replied the bobby, "that is what we call the Pakistan High Commission and does not come under English law!
പരീക്ഷ.....
*വർഷാവസാന പരീക്ഷയ്ക്ക് തോറ്റു തുന്നം പാടിയ ഔസേപ്പ് കുട്ടി വീട്ടിൽ വന്നു കയറിയ പാടെ മുറിബീഡി വലിച്ചു കൊണ്ട് ഉമ്മറത്തിരുന്ന അപ്പൻ ഒരാക്കിയ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു .*
"എടാ നിന്റെ കൂട്ടുകാരൊക്കെ ജയിച്ചിട്ടും നീ മാത്രം തോറ്റല്ലോടാ . എന്തിനാടാ മനുഷ്യരെ കൊണ്ട് പറയിപ്പിയ്ക്കാൻ ഇങ്ങനെ തെക്കു വടക്കു നടക്കുന്നത് ?".
അപ്പന്റെ അഭിപ്രായം തീരെ രസിയ്ക്കാതെ ഔസേപ്പ് കുട്ടി നെഞ്ച് വിരിച്ചു നിന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു .
"എന്റെ അപ്പാ അപ്പനിത്രയും വിവരമില്ലാത്ത ഒരപ്പനായി പോയല്ലോ , കഷ്ടം . ഞങ്ങളുടെ ക്‌ളാസിൽ ഫസ്റ്റ് കിട്ടിയ ശാമുവേൽകുട്ടി മാർക്കിന്റെ കാര്യത്തിൽ എന്നെക്കാൾ ഏറെ പിന്നിലാണ് . അത് അപ്പന് അറിയാമോ ?കണക്കിനും സയൻസിനും ഇംഗ്ലീഷിനുമെല്ലാം അവനെക്കാൾ കൂടുതൽ മാർക്ക് എനിയ്ക്കാണ് ".
വീടിന്റെ മോന്തായം നോക്കി അന്തം വിറ്റിരുന്ന അപ്പൻ അവനോടു ചോദിച്ചു "അതെങ്ങനെയാടാ മരങ്ങോടാ , നീ തോറ്റു , എന്നിട്ടും നിനക്കാണ് മാർക്ക് കൂടുതൽ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഏതു കോത്താഴത്തുകാരൻ വിശ്വസിയ്ക്കുമെടാ ?"
ഇങ്ങേരോട് ഏത് ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കും എന്ന് മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട് ഔസേപ്പ് കുട്ടി പറഞ്ഞു .
"എന്റപ്പാ , അപ്പനറിയാമല്ലോ ,എനിയ്ക്ക് ക്രിസ്റ്മസ് പരീക്ഷയ്ക്ക് കണക്കിന് കിട്ടിയത് 4 മാർക്കാണ് . ഇത്തവണ 10 മാർക്ക് കിട്ടി . അതായത് 6 മാർക്ക് ഞാൻ കൂടുതൽ നേടി .ശാമുവേൽ കുട്ടിയ്ക്കു കഴിഞ്ഞ തവണ കണക്കിന് കിട്ടിയത് 47 മാർക്കാണ് . ഇത്തവണ കിട്ടിയത് 48. അതായതു ഒരു മാർക്ക് കൂടുതൽ .ഇംഗ്ളീഷിന് ഞാൻ കഴിഞ്ഞ തവണത്തെ 6 മാർക്ക് 15 ആക്കി . അവൻ 46 മാർക്ക് 47 ആക്കിയതേ ഉള്ളൂ .അവൻ എല്ലാത്തിനും ഒന്നോ രണ്ടോ മാർക്ക് കൂടുതൽ കിട്ടിയപ്പോൾ ഞാൻ അഞ്ചും പത്തും കൂടുതൽ നേടി , ഇനി പറ ഞാനാണോ അവനാണോ മിടുക്കൻ ?"
ഞെട്ടിപ്പോയ അപ്പൻ ബീഡിക്കുറ്റി പുറത്തേക്ക് കളഞ്ഞുകൊണ്ട് ആത്മഗതമായി പറഞ്ഞു ' ഇവന്റെയൊക്കെ അപ്പനായി ജീവിയ്ക്കുന്നതിലും ഭേദം വല്ല റെയിൽവേ ട്രാക്കിലും തലവയ്ക്കുന്നതാ'!
"എടാ നിന്റെ കൂട്ടുകാരൊക്കെ ജയിച്ചിട്ടും നീ മാത്രം തോറ്റല്ലോടാ . എന്തിനാടാ മനുഷ്യരെ കൊണ്ട് പറയിപ്പിയ്ക്കാൻ ഇങ്ങനെ തെക്കു വടക്കു നടക്കുന്നത് ?".
അപ്പന്റെ അഭിപ്രായം തീരെ രസിയ്ക്കാതെ ഔസേപ്പ് കുട്ടി നെഞ്ച് വിരിച്ചു നിന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു .
"എന്റെ അപ്പാ അപ്പനിത്രയും വിവരമില്ലാത്ത ഒരപ്പനായി പോയല്ലോ , കഷ്ടം . ഞങ്ങളുടെ ക്‌ളാസിൽ ഫസ്റ്റ് കിട്ടിയ ശാമുവേൽകുട്ടി മാർക്കിന്റെ കാര്യത്തിൽ എന്നെക്കാൾ ഏറെ പിന്നിലാണ് . അത് അപ്പന് അറിയാമോ ?കണക്കിനും സയൻസിനും ഇംഗ്ലീഷിനുമെല്ലാം അവനെക്കാൾ കൂടുതൽ മാർക്ക് എനിയ്ക്കാണ് ".
വീടിന്റെ മോന്തായം നോക്കി അന്തം വിറ്റിരുന്ന അപ്പൻ അവനോടു ചോദിച്ചു "അതെങ്ങനെയാടാ മരങ്ങോടാ , നീ തോറ്റു , എന്നിട്ടും നിനക്കാണ് മാർക്ക് കൂടുതൽ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഏതു കോത്താഴത്തുകാരൻ വിശ്വസിയ്ക്കുമെടാ ?"
ഇങ്ങേരോട് ഏത് ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കും എന്ന് മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട് ഔസേപ്പ് കുട്ടി പറഞ്ഞു .
"എന്റപ്പാ , അപ്പനറിയാമല്ലോ ,എനിയ്ക്ക് ക്രിസ്റ്മസ് പരീക്ഷയ്ക്ക് കണക്കിന് കിട്ടിയത് 4 മാർക്കാണ് . ഇത്തവണ 10 മാർക്ക് കിട്ടി . അതായത് 6 മാർക്ക് ഞാൻ കൂടുതൽ നേടി .ശാമുവേൽ കുട്ടിയ്ക്കു കഴിഞ്ഞ തവണ കണക്കിന് കിട്ടിയത് 47 മാർക്കാണ് . ഇത്തവണ കിട്ടിയത് 48. അതായതു ഒരു മാർക്ക് കൂടുതൽ .ഇംഗ്ളീഷിന് ഞാൻ കഴിഞ്ഞ തവണത്തെ 6 മാർക്ക് 15 ആക്കി . അവൻ 46 മാർക്ക് 47 ആക്കിയതേ ഉള്ളൂ .അവൻ എല്ലാത്തിനും ഒന്നോ രണ്ടോ മാർക്ക് കൂടുതൽ കിട്ടിയപ്പോൾ ഞാൻ അഞ്ചും പത്തും കൂടുതൽ നേടി , ഇനി പറ ഞാനാണോ അവനാണോ മിടുക്കൻ ?"
ഞെട്ടിപ്പോയ അപ്പൻ ബീഡിക്കുറ്റി പുറത്തേക്ക് കളഞ്ഞുകൊണ്ട് ആത്മഗതമായി പറഞ്ഞു ' ഇവന്റെയൊക്കെ അപ്പനായി ജീവിയ്ക്കുന്നതിലും ഭേദം വല്ല റെയിൽവേ ട്രാക്കിലും തലവയ്ക്കുന്നതാ'!
Subscribe to:
Posts (Atom)